De titel doet vermoeden dat ik mijn ingevette en aan de wilgen bivakkerende Wilson Classic tennisrackets weer opgepakt heb. Maar niets is minder waar. Het gezegde ‘oude liefde roest niet’ gaat slechts in die zin op dat ik hardloopkilometers ook in tennisuitslagen kan uitdrukken. Noem het: tennisgewenning, tennisadictie, uitslagverslaving of img_5858tennisdeformatie. Wat het werkelijk betekent, is dat ik afgelopen weekend een route van 2 x 7 kilometer heb hardgelopen: 6 kilometer door Nederland en 1 kilometer door België. Wat ik met mijn gebrekkige geografische kennis op onbekend terrein vaker doe, is dat ik uit voorzorg dezelfde route terugneem. Dit heeft geresulteerd in de 6-1 6-1 uitslag. Met de nodige intervalletjes tussendoor was het na 1 uur hardlopen en 14 kilometer later wel echt ‘game set and match’.

Grensverleggend rondje hardlopen

Afgelopen weekend was ik met 10 volwassenen en 11 kinderen kamperen op een natuurcamping in Alphen. De halve triatlon tijdens de ICAN Amsterdam aankomend weekend liet mij niet helemaal los. En wat kilometers verzamelen op een van de Nederlands Belgische smokkelroutes leek mij een mooi idee. Tussen het barbecueën en Belgisch bier drinken door, heb ik stiekem wat hardloopkilometers gesprokkeld. Zo kon ik toch met een gerust gevoel bij het kampvuur zitten. En terwijl ik over het randje van Nederlands grondgebied liep, bedacht ik mij dat de vergezichten op het randje van de afgrond vaak het mooist zijn. Ik trok de conclusie dat geluk vaak gewoon dichtbij is: Vrienden (inclusief wat flauwe humor), een goede bbq en een prachtige hardlooproute!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties